Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Charissa
_
Home__Weblog__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Ik zou het leuk vinden als u een reactie achterliet



Mijn Profiel

Charissa46
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

IJspret
12 februari 2021 13:39

Winter
17 januari 2021 15:09

Ontroerend
04 januari 2021 12:07

Oudejaarsavond 2020
31 december 2020 13:56

Kerstborrel
29 december 2020 13:39




Fotoboeken


Zomer 2014 (4)
_
_



Weblog Vrienden


Eenzamefietser
Van: Eenzamefietser75

Nettys weblog
Van: Netty9

Bennekesblogje
Van: Benneke

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet

Catja
Van: Catja44

Redsblog
Van: redone

Petra
Van: Petra1951

Hera
Van: hera

Koken kunst kouten
Van: wenny-m

Tharisis
Van: Tharisis

Natuur
Van: jeanneke1




Gastenboek berichten

Januitdelft
13 juni 2017 12:53
_
Van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Maak er een gezellige dag van. Groet van Jan

Ria(Redsblog)
13 juni 2017 10:33
_
Proficiat met je verjaardag Charissa, fijne dag!!!

Charissa46
16 maart 2015 18:56
_
Eens kijken of ik zo een berichtje kan sturen naar jou!




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door GREET791942 om 03:09
_
GREET791942 is vandaag Jarig

Door GREET7942 om 03:09
_
GREET7942 is vandaag Jarig

Door Greet79 om 03:09
_
Greet79 is vandaag Jarig

Door greet651942 om 03:09
_
Greet651942 is vandaag Jarig

Door Mariea55 om 03:09
_
Mariea55 is vandaag Jarig

Door hjansink om 03:09
_
Hjansink is vandaag Jarig

Door mary46 om 03:09
_
Mary46 is vandaag Jarig

Door janvanhalenlive.nl om 03:09
_
Janvanhalenlive.nl is vandaag Jarig





_

Andere artikelen



Fietstest



Waar gebeurd......


2009

Zo’n zes jaar geleden werd ik op een competitieavond bij het bridgen onwel. Het was op het einde van de avond toen ik op weg naar de bar plotseling een klem op mijn borst kreeg en last met ademhalen.
Ik liep naar buiten omdat ik dacht dat wat frisse lucht me goed zou doen. toen bedacht ik me, ik kon beter binnen blijven, want als het erger zou worden wist niemand dat ik naar buiten was gegaan.
Dus weer naar binnen. In die tijd speelde ik bridge met een kennisje, zal haar Lenie noemen. Ik zei tegen Lenie dat ik me niet lekker voelde. Ze keek me aan en zei ‘joh je ziet spierwit…gaat het alweer een beetje?’ ‘nee’ zei ik. Ze riep een paar andere clubleden en er werd gelijk gezegd dat ze 112 gingen bellen. Nu is het zo, dat ik met Lenie een afspraak had…de ene week betaalde zei de drankjes en de ander week ik. Het was deze keer mijn beurt om af te rekenen. Ineens zei ze tegen mij…’joh , je moet nog wel even afrekenen…’ Niet zo'n aardige opmerking als ik op de ziekenauto zit te wachten. Maar misschien dacht ze dat ik dood zou gaanNu had ik bij haar al vaker vreemde trekjes waargenomen op dat gebied…maar dacht altijd van…laat maar. Niet ernstig genoeg om me druk over te maken. De week erop heb ik dat partnership beëindigd.


De ziekenauto kwam. Ik kon er zelf nog naartoe lopen. En ja,voor ik het wist had ik allerlei plakkers op mijn lijf en werd er het een en ander gecontroleerd. Inmiddels ging het met mij weer beter. Ze konden niets vinden. Ik kreeg het advies om de andere dag naar de huisarts te gaan. Dat deed ik en vertelde wat er was voorgevallen. Hij ging mijn bloeddruk opmeten en met een stethos-coop aan de slag, maar kon niets ontdekken.Toen ineens zei hij ‘weet je wat dat kost om zo’n ziekenauto te laten komen? ‘ hij keek me op een manier aan waarbij ik me niet prettig voelde. Ik zei dat ik dat niet wist. Hij ging het mij vertellen. Het bedrag wat hij toen noemde kan ik me niet meer herinneren, maar zal wel hoog geweest zijn. Niet op reageren dacht ik, want je kunt je huisarts beter tot vriend houden. Hij zei dat hij dacht dat het misschien een stolseltje was geweest wat niet doorgevoerd werd en dat ik daardoor onwel was geworden. Ik heb daarna ook niet meer van dat soort klachten gehad


December 2014

De infectie in mijn luchtwegen die ik half december had opgelopen was voor een groot deel over. Wel was het vervelend dat ik nog steeds last had van mijn oren. Leek net of ze soms voor een gedeelte dicht zaten.
Het is natuurlijk lastig als iemand tegen me praat en ik kan dat maar voor de helft verstaan. Bedacht dat als dit de week erop nog zo zou zijn, ik de huisarts maar eens ging raadplegen.

Dat naar de huisarts gaan riep gelijk weer een ervaring op die ik het jaar ervoor vlak voor de kersdage had En wel deze:

december 2013

Toevallig ook begin december, (zeker een voor mij zwakke periode) bleef ik maar last houden van een kuchje..net of er wat slijm bleef hangen…en dan vooral vlak voordat ik naar bed ging. Na een paar weken dacht ik, daar wil ik voor de feestdagen wel vanaf zijn…ga maar even langs de huisarts, misschien heeft hij iets en is het snel verholpen. De huisarts die ik had was met pensioen, dus nu even afwachten wat voor type dokter ik zou krijgen. Nou ….ik kan zeggen…een aardige en jonge dokter… Ik vertelde de klacht…hij begon mij te beluisteren met een stethoscoop, maar hoorde niet iets verontrustends. Hij ging mij neusdruppels voorschrijven en als dat niet zou helpen dan moest ik gaan proberen of maagzuurremmers gingen helpen. Nou dat was het …….dacht ik….!!

Ineens vroeg hij of er in mijn familie hartklachten voorkwamen...’ja’ zei ik ‘mijn vader is daar aan overleden’ De dokter zei, dat gezien mijn leeftijd en omdat er in mijn familie hartklachten waren, ik in aanmerking kwam om met een onderzoek mee te doen. Ik kon het zien als een APK keuring. Ik moest even denken…een APK keuring…waar kende ik dat woord van…oh ja…dat had iets met auto’s te maken. Ik had nog nooit een APK keuring gehad… dat wilde ik ook wel eens meemaken. Dokter begon teschrijven....
en ik kreeg een uitnodiging voor het onderzoek. Het bestond in eerste instantie uit bloeddruk opnemen en verschillende waardes van mijn bloed testen….Toen ik na 6 dagen voor de uitslag bij de dokter kwam zei hij ‘alles is prima in orde, uw cholesterolgehalte is zelfs heel goed te noemen. Als u wilt kan ik u nog een fietstest laten doen’ Mijn moeder zei altijd, als je ergens aan begint, moet je het afmaken, dus ik zei dat ik die test wel wilde doen.

Voor de fietstest moest ik naar een ziekenhuis in Dordrecht. Afspraak gemaakt met het ziekenhuis en de week erop kon ik komen. In het ziekenhuis aangekomen moest ik inschrijven bij een balie. Een aardige verpleegster zei dat ik in kamer nummer 11 mijn jas en trui uit kon doen want de bloeddruk moest worden opgemeten. Daarna kon ik bloed gaan laten prikken op een afdeling die drie etages hoger lag. Ik keek verbaasd en zei dat ik voor de fietstest kwam en dat ik die week ervoor al de betreffende onderzoekjes had gehad. ‘Nee’ zei de zuster, ‘de dokter wil graag recente gegevens ’ Hoe recent wil hij ze hebben, dacht ik….maar gehoorzaam als ik ben onderging ik weer dezelfde handelingen als een week ervoor. Daarna moest ik naar de cardioloog. Ik kwam binnen…aan een bureau zat een man, ik schatte hem rond de 60 jaar, te schrijven …’neemt u plaats’ zei hij, zonder op te kijken. Dat moest de cardioloog zijn. Ik ging zitten. ‘Wat zijn de klachten?’ zei de man, nog steeds was hij niet van plan om op te kijken. Oh jee dacht ik…moet ik klachten hebben. Nu schoot mij ineens het onwel worden van zes jaar geleden te binnen. Dat leek me echt iets voor een cardioloog, dus ik vertelde wat er gebeurd was. ‘Hoe lang is dat geleden? vroeg hij, Zoals een goed cardioloog betaamd bleef hij doorschrijven. ‘ Ik denk zo’n zes jaar geleden’ antwoordde ik. En ja hoor…hij keek met enige verbazing half over zijn brillenglazen naar mij. ‘Bent u daar niet een beetje laat mee’ zei hij licht geïrriteerd. ‘Dat wel’ zei ik’ en probeerde zo onschuldig mogelijk te kijken. Ik durfde eigenlijk niet te zeggen dat ik alleen voor de fietstest kwam…want ik kreeg de indruk, aan de vraag van de arts te horen, dat ik iets moest mankeren. Hij vroeg of ik een gestrest leven had. Ik zei ‘ja, ik heb in mijn leven wel wat stress ondervonden’ ‘wat was daar de oorzaak van? vroeg hij verder. Ik ging hem een en ander vertellen en in de loop van het verhaal zag ik dat hij een wat zachtere blik in zijn ogen kreeg. ‘Ik laat u een fietstest doen’ zei hij, maar nu op een vriendelijke toon. U kunt bij de balie een afspraak maken. Ik dacht het wordt nu tijd dat ik ga vertellen dat mijn huisarts mij hiervoor naar het ziekenhuis had gestuurd en of dat gelijk dezelfde middag kon. Nee, dat ging niet, daar moest ik een nieuwe afspraak voor maken.


Een week daarna ging ik voor de fietstest. Wij fietsen regelmatig tochtjes over de Veluwe en Heuvelrug en ben dus wel iets gewend op fietsgebied, maar ik heb nog nooit zo hard moeten werken op de fiets als bij deze test. Ik kon de race afmaken. Wat echt niet bij iedereen lukt.

Even in de wachtkamer en toen was ik weer aan de beurt bij de cardioloog. Hij ging de uitdraaien van de fietstest bestuderen. ‘Ik zie enige onregelmatigheden‘ zei hij, ‘ ik wil toch graag een MRI scan laten doen. Ik begon me toch wat ongemakkelijk te voelen. Voor de scan moest ik naar een ander ziekenhuis.Thuis gekomen een afspraak gemaakt. Na een paar dagen kreeg ik een telefoontje of ik bloed wilde komen laten prikken, want zij hadden nog waardes nodig van mijn nieren en die moesten zeer recent zijn. Dit was vanwege de vloeistof die werd gebruikt bij zo’n scan. Op naar Dordrecht…bloedprikken.

Een paar dagen erna kon ik komen voor de scan. Ik ging naar de afdeling waar ik me moest melden. Daar werd ik opgeroepen door een verpleegster. Een bijzonder aardige vrouw van Indische afkomst. Zij ging mijn bloeddruk opmeten en legde een infuus aan. Ook kreeg een paar tabletjes te slikken die op de gang moesten inwerken. Terwijl ik zat te wachten kwam de aardige zuster naar mij toe met een lijst. Of ik die even wilde invullen en dan mijn handtekening eronder wilde zetten. Ik vroeg waar dat voor was. Ik zou hiermee toestemmen dat zij verschillende soorten vloeistof konden uitproberen. ‘Nou echt niet’ dacht ik…
dus ik zei…’nee daar doe ik liever niet aan mee’ Ze vroeg wat de reden daarvoor was. Ik zei dat ik al heel erg zenuwachtig was en dat ik geen zin had dat er nog van alles op mij uitgeprobeerd zou worden. 'Ik begrijp het' zei ze. U bent ook niet verplicht om daar aan mee te doen.

Pilletjes waren ingewerkt en ik werd in een rolstoel gezet…er werd een plaid om mij heengeslagen en samen met de aardige verpleegster en Anton moest ik naar het andere eind van het ziekenhuis worden vervoerd. Nu wonen wij in een kleine plaats net onder Dordrecht en de meeste van de mensen die in die plaats wonen, gaan als zij iets mankeren naar dat ziekenhuis, dus u snapt het al…ik kwam verschillende dorpsgenoten tegen die mij vol medelijden aankeken. Ik dacht…als dat maar niet de ronde gaat doen. Want in zo’n dorp gaat zoiets een heel eigen leven leiden. De zuster vroeg een paar maal onderweg of het goed met mij ging…en streelde over mijn haar. Wat mij een gevoel gaf of ik naar de operatiekamer gereden werd. ’ja het gaat goed ‘ zei ik. Wel moet ik zeggen dat toen ik in die rolstoel zat, met een infuus in mijn arm, ik een bijpassende blik in mijn ogen had gekregen.

Ik werd een wachtkamertje binnengereden en zag dat ik nog niet gelijk aan de beurt zou zijn.
Het meest vervelende wat mij van dat wachten is bijgebleven is dat er een man in een bed lag, die zulke geluiden maakte dat ik dacht dat het zomaar zijn laatste konden zijn. Maar goed in zo’n ziekenhuis zijn mensen daar niet voor hun vakantie. Na een tijdje wachten was ik aan de beurt. Ik kreeg wat uitleg en instructies. Als ik daar lag kon ik er voor kiezen om naar muziek te luisteren…en als ik hulp nodig had kon ik op een knopje drukken. Zij konden mij zien en tegen mij praten. Ik lag daar zo lang, dat ik begon te denken, ze zullen me toch niet vergeten zijn. Ik begon zelfs mensen te begrijpen die claustrofobie hadden …want als je het niet hebt kan je het daar zomaar krijgen.Toen ik eruit geschoven werd zeiden ze dat ik nog even terug moest voor een 2e sessie. Ik vroeg of ze even tussendoor iets tegen mij wilde zeggen omdat ik dacht dat ze me vergeten waren. Maar de 2e keer zou belangrijk minder lang duren.Ik was klaar. Na 8 dagen kon ik de uitslag bij de huisarts opvragen.
Misschien raadt u het al….alles was in orde met mij.
Ik was heel blij om dat te horen…..En zo’n APK keuring is natuurlijk ook nooit weg.
Maar waar ging ik nu ook alweer voor naar de huisarts ??





Geplaatst op 01 oktober 2019 10:41 en 1620 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Redone  
15 jan 2015 14:22
Je hebt in ieder geval een grondig onderzoek gehad, ik heb ook ieder jaar een apk keuring, ik vind het een beetje dom om als huisarts te vragen of je weet hoe duur een ambu is, meestal als er iets aan de hand is belt een ander 112, dan heb je weinig inspraak.
Fijn dat alles goed is!

Bette  
15 jan 2015 16:45
Wel een heel gedoe zeg en aardig wat overbodige handelingen,dar word je ook niet vrolijk van.Fijn dat alles uiteindelijk goed bleek.
_





_
Gribou---Greet  
15 jan 2015 17:08
Wat een verhaal .
En was het ook het dorp rondgegaan , dat men jou in het ziekenhuis had gezien in een rolstoel ?

en dan nu nog je oren weer open zien te krijgen ...... succes er mee .
groetjes Greet

Charissa46  
15 jan 2015 22:17
Of het het dorp is rondgegaan weet ik niet Greet, meestal hoor je dat zelf niet :grin: en m'n oren gaat ook al wat beter...dus ik wacht nog maar even met naar de dokter gaan...

Groetjes
Charissa
_





_
Hera  
15 jan 2015 23:02
Allemensen Charissa wat een verhaal - eigenlijk werd je van het kastje naar de muur gestuurd. maar ik lees dat je oren weer werken, dus die tuuuuuten niet van het gegons door het dorp;-)Meid wat een ellende moest je daarvoor allemaal meemaken. Maar je bent even goed door de molen gegaan, dat dan wel weer en daar kwam je goed uit!!

Ofsen  
23 jun 2018 15:22
Goed dat je die relatie heb beëindigd. als je zo iets meemaakt als onwel en witjes wegtrekt denkt men gelijk aan een infarct. normaal. gelukkig dat alles goed is afgelopen.
_